Edhe martesa më e fortë mund të prishet: 1 në 4 çifte ka të ngjarë të përfundojë duke u divorcuar, sipas statistikave

Edhe martesa më e fortë mund të prishet: 1 në 4 çifte ka të ngjarë të përfundojë duke u divorcuar, sipas statistikave

Por gjërat mund të bëhen mjaft të komplikuara nëse partnerët kanë një fëmijë. Kështu që ata duhet të vendosin nëse qëndrimi së bashku për hir të fëmijëve është me të vërtetë alternativa më e mirë apo nëse është më mirë të vazhdoni me jetën e tyre.

Megjithatë këto janë pasojat e sakrifikimit të lumturisë tuaj për fëmijët dhe disa prej tyre janë goxha alarmante.

1. Fëmijët mësojnë të vendosen për “mjaft mirë”

Një fëmijë sheh një shembull të prindërve që nuk mund ta heqin veten nga një situatë stresuese dhe janë të mbërthyer në modelet e vjetra të sjelljes. Kështu që ata mësojnë se është shumë e vështirë të drejtosh një jetë të lumtur dhe është më e sigurt të vendosësh për më pak. Luftimi për gjërat që ju bëjnë të lumtur duket si një detyrë e padobishme dhe e rrezikshme që mund të sjellë vetëm zhgënjim.

Prindërit duhet ta mësojnë fëmijën e tyre se ne jetojmë vetëm një herë dhe se ata duhet të bëjnë maksimumin nga ajo pavarësisht nga të gjitha vështirësitë, përcjell rtv21.tv.

2. Fëmijët mund të tremben nga e ardhmja

Kur martesa ka në qendër fëmijët, prindërit lehtë mund të harrojnë jetën e tyre. Ata mund të fillojnë të manipulojnë fëmijët e tyre ose të jenë shumë kontrollues pasi ata hoqën dorë nga lumturia e tyre për ta dhe nënndërgjegjeshëm duan të marrin diçka në këmbim.

Ndërsa disa prindër janë në gjendje që lehtë t’i lënë fëmijët e tyre, të tjerët mund të luftojnë me çështjet e shkëputjes që mund të bëhen më serioze pasi fëmija rritet dhe nuk u duhen atyre aq sa dikur.

4. Fëmijët nuk ndjehen të sigurt ose të kujdesur

Fëmijët mund të ndiejnë pakënaqësinë dhe pasigurinë e prindërve të. Ata nuk ndjehen sikur prindërit e tyre mund t’i mbrojnë nga çdo rrezik dhe nuk janë të sigurt se prindërit e tyre do të jenë gjithmonë në anën e tyre.

Përgjegjësia kryesore e çdo prindi është të strehojë fëmijën e tyre nga problemet që ata janë shumë të rinj për t’i zgjidhur dhe t’i sigurojnë ata që të përballen me të gjitha ndryshimet e jetës së tyre së bashku.

 

Sipas këtij studimi, fëmijët që jetojnë në një mjedis armiqësor, edhe nëse konflikti midis prindërve nuk është aq i dukshëm, ka të ngjarë të vuajnë nga çështje shëndetësore dhe probleme me zhvillimin shoqëror. Psikologët sugjerojnë që ky stres mund të shkaktojë çekuilibër të hormoneve, rritje të rrahjeve të zemrës, çrregullime të gjumit dhe disa probleme psikologjike, si depresioni.

Edhe nëse prindërit nuk e tërheqin fëmijën në konflikt, nuk do ta përmirësojë situatën: fëmijët mund ta ndiejnë gjithsesi tensionin dhe do të pësojnë pasojat.

6. Fëmijët nuk shohin një model të marrëdhënieve të mira

Shumë familje kalojnë qëndrimin e tyre ndaj marrëdhënieve brez pas brezi. Kur fëmijët rriten, mund të jetë e vështirë për ta të krijojnë marrëdhënie të forta dhe të shëndetshme nëse u është thënë që nga fëmijëria e hershme se “familja duhet të shpëtohet pa marrë parasysh çfarë.” Ata mendojnë se mendimi dhe emocionet e tyre nuk janë të rëndësishme, të mjaftueshme dhe ata duhet të bëjnë sakrifica për të arritur një qëllim më të lartë. Kështu që ata ndjekin standardet e imponuara dhe nuk e vlerësojnë lumturinë e tyre.

Mos harroni, që fëmijët të shohin prindërit e tyre dhe të mësojnë bazat e dashurisë dhe lidhjes emocionale që do t’i ndihmojnë ata të lundrojnë në jetën e tyre të dashurisë si të rritur.

7. Fëmijët mund të ndjehen fajtorë

Kur prindërit vendosin të qëndrojnë së bashku, fëmijët mund të ndjehen sikur është faji i tyre që prindërit janë të pakënaqur dhe se ata janë arsyeja për të gjitha problemet familjare. Ata janë jashtëzakonisht të ndjeshëm ndaj argumenteve dhe ka të ngjarë të marrin fajin. Kjo mund të rezultojë në vetëvlerësim më të ulët, probleme me gjumin dhe madje çështje të vetë-dëmtimit.

Prindërit duhet të shpjegojnë se ndjenjat e tyre ndaj njëri-tjetrit nuk ndikojnë në dashurinë e tyre për fëmijën e tyre dhe çështjet e tyre personale nuk kanë asnjë lidhje me ta.

8. Fëmijët nuk mësojnë se si t’i zgjidhin konfliktet

Fëmijët pasqyrojnë sjelljen e prindërve të tyre. Nëse prindërit qëndrojnë në një konflikt për një kohë të gjatë, në vend që ta zgjidhin atë disi, fëmijët mund ta projektojnë këtë sjellje në jetën e tyre të ardhshme. Fëmijët mësojnë se heshtja ose thjesht shprehja e emocioneve tuaja, por jo zgjidhja e problemeve, janë modele të pranueshme të sjelljes dhe mund të vuajnë nga çështje komunikimi.

Prindërit duhet të japin një shembull të mirë për t’i ndihmuar fëmijët të kuptojnë se të gjitha marrëdhëniet kanë uljet dhe ngritjet e tyre, por është thelbësore të gjesh një kompromis dhe të sigurohemi që të gjithë partnerët janë të kënaqur me vendimin.

9. Fëmijët nuk ndihen sikur mund ta kontrollojnë jetën e tyre

Prindërit zakonisht nuk i pyesin fëmijët e tyre se çfarë është e dobishme për ta ose le t’i marrin vetë vendimet. Kështu që fëmija mund të ndiejë një pakënaqësi dhe tension të fshehur, por ata nuk e kanë idenë se çfarë mund të bëjnë për ta bërë situatën sa më mirë. Mund të ndikojë negativisht në vetëvlerësimin dhe aftësinë e tyre për të marrë vendime në të ardhmen.

10. Fëmijët vuajnë nga metoda të dobëta të prindërimit

Prindërimi është mjaft i vështirë ashtu siç është. Por është pothuajse e pamundur t’i kushtohet vëmendje e mjaftueshme një fëmije, kur prindërit janë nën presion të vazhdueshëm duke u përpjekur të shpëtojnë martesën e tyre ose të jetojnë me një bashkëshort, me të cilin nuk janë më të dashuruar. Bashkë-prindërimi me partnerin mund të jetë më i lehtë nëse bashkëshortët nuk janë më bashkë dhe kanë kohë për të punuar në jetën e tyre.

Drejtimi i një jete të lumtur u siguron prindërve burime të mjaftueshme të brendshme për t’u angazhuar në edukimin e fëmijës së tyre dhe nuk i bën ata të ndjehen sikur po sakrifikojnë lumturinë e tyre për hir të fëmijës së tyre./21Media