Poezi nga Ndre Mjeda

Poezi nga Ndre Mjeda

Permbi zà qi lshon bylbyli
Gjuha shqype m’ shungullon
Permbi ere qi nep zymyli
Pa da zemren m’a ngushllon.

Nder komb’ tjere, nder dhena tjera
Ku e shkoj jeten tesh sa mot
Veç per ty m’rreh zèmra e mjera
E prej mallit derdhi lot.

Njikto gjuhe qi jam tui ndie
Jane te bukra me temel
Por prep kejo, si diell pa hije
per mue t’anave ju del.

Edhe zogu kerkon lisin
Mbi shpi t’arte ku rri me mbret
E shtegtari dishron fisin
Permbi vend qi s’asht i vet.

O Shqypni e mjera Shqypni
Plot me burra e trima plot
Ti’j dit’ishe, por lumnija
Qi ke pasun nuk à sot.

Nen njat toke qi t’a shkel kamba
Zan’ e t’moçmeve veshtro
Per bij t’tashem, porsi e ama
E t’korritunve, gjimo!

Nam e zà, qi kishe, t’treti
E veç turpi e marrja t’mbeloj
Per lumni veç kore t’mbeti
Qysh se fara e mire mbaroj.

Por gazmo nder gjith kto t’vshtira
Perse ende s’sharove kret
Diçka t’mbet nder ato t’mira
Mbas dymij e ma shume vjet.

T’ka mbet gjuha qi po ndihet
N’fush’ e n’mal qi ti zotnon
Gjith ‘ku hija e jote shtrihet
Ku shqyptari zàn’ e leshon.

Prei Tivarit e n’Preveze
Nji à gjuha e Kombi nji
Ku leshon dielli njato rreze
Qi veç toka e jote i di.

Ku n’breg t’Cemit rritet trimi
Me zbardhe, Shqype zanin tànd
E ku i Drinit à bunimi
Qi shperndahet kand e kand.

Geg e Toske, malci, jallia
Jan nji komb m’u da s’duron
Fund e maje nji à Shqypnia
E nji gjuhe t’gjith na bashkon.

Kjoft mallkue kush qet ngatrime
Nder kto vllazen shoq me shoq
Kush e dan me flek’ e shkrime
Ca natyra vet perpoq.

Kur nji burre u çue n Austri
E me sy gjithkund t’kerkoj
Gustav Meyer-i asht emni i tij
Emni i burrit qi t’madhnoj.

Porsi dielli tui flakue
Shperndan terrin qi na mbelon
Njashtu Meyer-i tui kerkue
Kah ke dal po ta difton.