Poezi nga Çun Lajçi

Poezi nga Çun Lajçi

Ti s’mërzitesh nëse vendosi me ndrydhë
Damarin e vetëm të zemrës
E me gjakun e helmuem dëshpërimit
Me ngjyrosë kët grimë hijeshi që ke
Kosovë e vrame reje
Ti s’mërzitesh nëse bahem iriq
E futem n’therrë
Me jetue siç jetuem qinda vjet
Tue pritë me lindë shekulli i ri me njerëz t’mirë
Që s’e hanë por e përtrijnë rrajën e vet
Ti s’idhnohesh nëse bahem ujk e futëm n’vathë
Me i pre qengjat që s’dinë për kullotat e krojet
E delet mbesin pa blegerima tue pritë me i mjelë
Unë zemër thyemi me shekën e thyeme
N’shtrungën mbushë me kaça
Ti s’mërzitësh nëse e nemi bimën tande
T’hithnueme e t’therueme
Kosovë e vrame nesh
Që m’i regjë shputat e mia t’plakuna
E zemrat rinore i ban me ikë t’mos therën rudinave
E qafën mos t’ua thejnë barijtë e zanuem kreshtash
O të dua moj të dua edhe kështu t’vrame
Veç jo klyshtë që t’baglojnë e t’kafshojnë tuleve
Për nji ballë oxhaku me çyrkun krahve
E ti e mjerueme s’guxon me qajtë

Prishtinë, 22.08.2019