Poezi nga Ismail Kadare

Poezi nga Ismail Kadare

Pritja

Telefoni po merr një sy gjumë para ardhjes sate
Abazhuret varen të heshtur mbi pritjen
Përbindeshat mbi qilimin e dhomës dremitin të qetë

Ora kaloi
Ti u vonove
Drita e abazhureve u bë e keqe
Si i vrarë telefoni ka rënë përmbys e s’merr frymë
Tani përbindëshat filluan të lëvizin
Ja, po zgjohen me leshra të kerleshura mbi qilim

Ti do vish patjetër të qetesosh gjithcka