Të jesh e mirë nuk do të thotë të jesh shtëpiake.

Ky mesazh mund të shihet në përralla të Disney si Borëbardha dhe Shtatë Xhuxhët, Hirushja,  E bukura dhe Bisha – përrallat e të ashtuquajturës “epoka e shtëpisë”. Karakteret pozitive në këto përralla janë perfekte në trajtimin e punëve shtëpiake, ndërsa personazhet negativë nuk dinë asgjë për to.

Pas shikimit të këtyre filmave vizatimor fillon fitohen përshtypjet se një grua e mirë është ajo interesi i vetëm i së cilës janë punët e shtëpisë dhe të shtëpisë së saj, por kjo është e gabuar, përcjell portali rtv21.tv

Martesa nuk është çmimi më i lartë, por një nga skenarët e mundshëm.

Shumica e përrallave ndërtohen nga skema e mëposhtme: “problem – aventurë – shpërblim”. Shpërblimet për djemtë në këto përralla mund të jenë të ndryshme: dashuri, drejtësi, një titull, pasuri, etj., Ndërsa çmimi për vajzat është zakonisht martesë. Në të njëjtën kohë, shoqëria moderne nuk e konsideron më martesën qëllimin e vetëm dhe një tregues të pjekurisë. Ka shumë gjëra të tjera që një vajzë mund të bëjë.

Ndonjëherë i vetmi person që mund të na shpëtojë jemi vetë ne.

Vitin e kaluar Keira Knightley rrëfeu para gazetarëve se mbron vajzën e saj nga leximi dhe shikimi i disa përrallave për princeshat. Aktorja nuk i pëlqen që shumë nga heroinat në këto histori fantastike duken të pafuqishme dhe thjesht presin që një burrë t’i shpëtojë ata nga një kurth.

Për shembull, Hirushja vazhdon t’i shërbejë njerkës në shtëpinë e saj dhe as nuk përpiqet të ngrihet në lirinë e saj personale. Ajo  konsiderohet me fat që magjia dhe më vonë një princ simpatik u bënë  shpëtimtarët e saj. Por në jetën reale, kjo mund të mos ketë ndodhur.

Në të njëjtën kohë, Knightley lejon vajzën e saj Edie të shikojë Moana dhe Frozen.

Dhe jeni ju që vendosni se kush do t’ju puthë.

Një tjetër aktore amerikane, Kristen Bell, e konsideroi të domosdoshme për të diskutuar përfundimin e Borëbardhës dhe Shtatë Xhuxhët me vajzat e saj. Nga pikëpamja e sensit të përbashkët, asaj i dukej e çuditshme që princi puth me dashje vajzën ndërsa ajo është në gjendjen e saj më të pafuqishme.

Bell ishte i shqetësuar se vajzat mund të mendojnë se marrëveshja e tyre për të qenë në një lidhje është një gjë dytësore që nuk do të thotë asgjë, veçanërisht duke marrë parasysh faktin se princesha është ndoshta vetëm 14 në kohën e puthjes, përcjell portali rtv21.tv

Nëse askush nuk ju dëgjon, nuk do të thotë që të humbni zërin.

Një tjetër gjë që shkakton shqetësim midis nënave moderne fshihet në përrallën The Little Mermaid. Vajza e cila ndjehet e keqkuptuar nga rrethina e saj rrezikon gjithçka për një princ që ajo e ka parë vetëm nja dy herë. Siç e dimë, e gjithë historia përfundon duke u bërë një tragjedi për sirenën e vogël në origjinal.

Ekspertët në fushën e hulumtimit familjar i kushtuan vëmendje kësaj çështjeje. Sipas tyre, humbja e zërit të dikujt (e cila në jetën normale shoqërohet me mendime dhe inteligjencë) me qëllim që të fitojë dashurinë e princit nuk është sjellja më e mirë për një vajzë të re që ta marrë shembull.

Një vajzë e vërtetë e shëndetshme kurrë nuk do të jetë në gjendje të duket si një princeshë.

Studimet tregojnë se vajzat që shikojnë rregullisht karikaturat rreth princeshave kanë vetëvlerësim të ulët në të ardhmen. Nuk është për t’u habitur sepse ato duan të duken si heroina e tyre e preferuar, por është e pamundur për shkak të proporcioneve të trupit të shtrembëruara nga ilustruesit.

Në mënyrë që të duket mirë, një grua duhet të kujdeset mirë për veten dhe stilin e saj, por ajo nuk do të jetë në gjendje të marrë ngjashmërinë e saktë sidoqoftë. Shikuesit e hershëm të rinj e kuptojnë këtë, aq më mirë.

Është mjaft e vështirë të dallosh një person të keq nga një i mirë për nga pamja e tyre.

Këtu është një nuancë tjetër interesante: personazhet pozitivë gjithmonë duken më tërheqës në përralla sesa ato negative. Ky model mund të shkaktojë stereotipe të pasakta.

Gjithashtu e rëndësishme të përmendet se edhe vetë Vëllezërit Grimm mund të kenë qenë të shqetësuar për këtë: në versionin e tyre të tregimit, motrat e Hirushes në të vërtetë thuhet se janë të bukura, pavarësisht nga karakteret e tyre të liga.

Shkencëtarët janë gjithashtu të shqetësuar që filmat dhe karikaturat shpesh përmendin personazhe me devijime të dukshme mendore dhe psikologjike. Për shembull, në 85% të 34 filmave të animuar Disney të lëshuar para vitit 2004, ka personazhe të ndryshëm që vuajnë nga çështje mendore. Këto sëmundje shpesh përdoren për të njollosur dikë. Në realitet, mund të shkaktojë një paragjykim ndaj njerëzve që me të vërtetë kanë nevojë për ndihmë./21Media