Apu Sarker po tregonte pëllëmbën e tij të hapur në një telefonatë me video nga shtëpia e tij në Bangladesh. Asgjë nuk dukej e pazakontë në fillim, por kur e sheh më afër shihet sipërfaqet e lëmuara të majave të gishtave të tij.

Apu, i cili është 22 vjeç, jeton me familjen e tij në një fshat në rrethin verior të Rajshahi. Ai punon si ndihmës mjek. Babai dhe gjyshi i tij ishin fermerë, transmeton rtv21.tv.

Burrat në familjen e Apu duket se ndajnë një mutacion gjenetik aq të rrallë sa mendohet se prek vetëm një pjesë të vogël të familjeve në botë: ata nuk kanë gjurmë gishtash.

Po të kthehemi në ditët kur ka jetuar gjyshi i Apu, të mos kishe shenja gishtash nuk ishte ndonjë gjë e madhe. “Unë nuk e mendoj se ai e ka pasur ndonjëherë problem këtë gjë”, tha Apu,

Por gjatë dekadave, brazdat e vogla që vërtiten rreth majave të gishtave – të njohura si dermatoglifet – janë bërë të dhënat biometrike më të mbledhura në botë. Ne i përdorim ato për gjithçka, duke kaluar nëpër aeroporte deri te votimi dhe hapja e telefonave tanë inteligjentë.

Në vitin 2008, Bangladeshi prezantoi kartat e identitetit kombëtar për të gjithë të rriturit dhe baza e të dhënave kërkonte një gjurmë gishtash. Punonjësit e hutuar nuk dinin si t’i lëshonin një kartë babait të Aput, Amal Sarker. Më në fund, ai mori një kartë me të stampuar “NO FINGERPRINT”.

Në vitin 2010, gjurmët e gishtave u bënë të detyrueshme për pasaportat dhe patentat e shoferit. Pas disa përpjekjesh, Amal ishte në gjendje të merrte një pasaportë duke treguar një certifikatë nga një bord mjekësor. Ai kurrë nuk e ka përdorur atë, pjesërisht sepse i trembet problemeve që mund të hasë në aeroport. Dhe megjithëse ngasja e një motoçiklete është thelbësore për punën e tij bujqësore, ai kurrë nuk ka marrë një leje drejtimi. “Kam paguar tarifën, kam dhënë provimin, por ata nuk kanë lëshuar licencë sepse nuk mund të siguroja gjurmët e gishtërinjve,” tha ai.

Amal mban me vete faturën e pagesës së tarifës së licencës, por jo gjithmonë i ndihmon kur ndalet, ai është gjobitur dy herë. Ai u shpjegoi gjendjen e tij të dy oficerëve të hutuar dhe u mbajti majat e gishtave të qetë që ata t’i shihnin. Por asnjëri nuk hoqi dorë nga gjoba.

“Kjo është gjithmonë një përvojë e turpshme për mua”, tha Amal.

Gjendja e rrallë që mund të prekë familjen Sarker quhet Adermatoglifia. Për herë të parë u bë e njohur gjerësisht në vitin 2007.

Amal dhe Apu kohët e fundit morën një lloj të ri të letërnjoftimit kombëtar që lëshohej nga qeveria Bangladeshi, pasi paraqitën një certifikatë mjekësore. Karta përdor edhe të dhëna të tjera biometrike – skanim të retinës dhe njohje të fytyrës. Por ata ende nuk mund të blejnë një kartë sim për telefon ose të marrin një patentë shoferi dhe marrja e një pasaporte është një proces i gjatë dhe i tërhequr./21Media