“Unë nuk dua të jetoj kështu, askush nuk duhet të jetojë kështu – por unë nuk kam asnjë mundësi”, thotë Polly Richardson.

Për më shumë se një vit, anglezja ka jetuar në një furgon të vogël.

“Kjo është shtëpia ime. Unë kam dy grupe rrobash në një kuti. Kam gotat dhe pjatat e mia në këtë sirtar, tiganët e mi nën këtë shtrat dhe kam një tenxhere të vogël.
“Koha e dimrit ishte e tmerrshme sepse nuk kishte ngrohje.”

Gjyshja 59-vjeçare e katër fëmijëve nga East Yorkshire është një prej gjysmë milioni familjeve që nuk llogariten as duke pritur për një këshill ose pronë të shoqatës së strehimit, sipas Federatës Kombëtare të Strehimit, përcjell portali rtv21.tv

Studimi i ri i porositur nga Federata e Universitetit Heriot-Watt thotë se numri real i njerëzve në Angli që presin për shtëpi të tilla është 3.8 milionë, që përfaqëson 1.6 milion familje, ose 500,000 më shumë sesa tregohet nga të dhënat zyrtare të qeverisë.

“Unë kam sende në garazhet e njerëzve”, thotë Polly.

Ajo kaloi vite duke punuar si menaxhere e shitjes me pakicë, por pasi mori pushim për t’u kujdesur për babanë e saj të sëmurë, dhe më pas duke pasur një debat të madh me motrën e saj, ajo e gjeti veten të detyruar të zhvendosej në furgon në mars 2019.

“Pa një punë, nuk mund të kesh një shtëpi. Pa një shtëpi, ata nuk do të të japin një punë. Unë shpresoj se dikush do të më japë një punë”, thotë ajo.

Federata Kombëtare e Strehimit thotë se 90,000 shtëpi me qira sociale duhet të ndërtohen çdo vit për dekadën e ardhshme për të përmbushur kërkesën, por, sipas shifrave zyrtare, vetëm 6,338 shtëpi të tilla u përfunduan në 2018-19, me 84% që nga 2010-11.

Avantazhi kryesor i strehimit social – ku ose këshilli lokal ose një shoqatë strehimi janë pronari – është se ajo është më e përballueshme sesa strehimi privat me qira, zakonisht rreth 50% e qirave të tregut, dhe zakonisht ofron një qiramarrje më të sigurt.

“Ajo që po shohim është një nevojë e përshkallëzuar për strehim social dhe mungesë furnizimi,” thotë Kate Henderson, shefe ekzekutive e Federatës Kombëtare të Strehimit.

“Investimi në banesa sociale do të rriste ekonominë, do të krijonte mijëra vende pune, do të mbështeste zinxhirët e furnizimit në industrinë e ndërtimit dhe do të siguronte strehim më të mirë, më të sigurt për njerëzit në nevojë.”

Mungesa e pronave të përshtatshme lë një numër të madh të familjeve që jetojnë në strehim të mbipopulluar.

Abigail McManus, një nënë e vetme 27-vjeçare jeton në një apartament me dy dhoma gjumi në Leeds me tre fëmijët e saj të vegjël – dy vajza të moshës gjashtë dhe dy dhe një djalë të vogël pesë muajsh, përcjell portali rtv21.tv

Largimi nga shtëpia e saj është një shqetësim i përditshëm ndërsa ajo përpiqet të manovrojë bug-in e saj të dyfishtë poshtë shkallëve.

Ajo thotë se këshilli po e inkurajon atë të kërkojë gjetkë për të rritur shanset e saj për një vend më të përshtatshëm për të jetuar.

Por ajo thotë: “E gjithë familja ime jeton në këtë pasuri, prandaj do të doja të qëndroja sa më afër”.

“Si një prind i vetëm, i cili nuk vozit automjetin, do të ishte e vështirë për mua të arrija kudo dhe do të ndihesha më e izoluar sesa tashmë, nëse largohem shumë nga kjo zonë.”

Kur ishte kryeministre, Theresa May ndryshoi mënyrën në të cilën këshillat mund të përdornin fondet për t’i lejuar ata të ndërtonin më shumë shtëpi.

Qeveria e saj parashikoi që ndryshimi do të çonte në 10,000 shtëpi të reja këshilli çdo vit, një shifër që nuk është arritur që nga 2013-14.

Ndërsa autoritetet lokale besojnë se ndërtimi i këtij numri është i mundur, ekspertët thonë se pandemia mund të krijojë probleme në industrinë e ndërtimit.

Ministria e Strehimit tha se “nuk i njohu” shifrat në analizën e re të kryer nga Federata Kombëtare e Strehimit, duke i përshkruar ato si një “mbivlerësim i madh”.

Gjithashtu theksoi investimin e saj prej 11.5 miliardë funte në shtëpi të përballueshme, që do të shpenzohen midis 2021 dhe 2026, disa prej të cilave do të përdoren për ndërtimin e shtëpive me qira sociale./21Media