Poezi nga Nënë Tereza

Mbi gëzimin

Një zemër e gëzuar është pasoja normale

e një zemre që digjet dashurie.

Gëzimi nuk është thjesht çështje personaliteti

është gjithnjë e vështirë të shfaqesh i gëzuar:

Një arsye më tepër për të kërkuar arritjen e gazit

e për ta rritur në zemrat tona.

Gëzimi është lutja; gëzimi është forca, gëzimi është dashuria.

E më shumë jep ai që jep me gëzim.

Fëmijëve dhe të varfërve, të gjithë atyre që vuajnë dhe janë vetëm,

jepini gjithnjë një buzëqeshje të ëmbël;

Jepuni atyre jo vetëm kujdeset, por dhe zemrën tuaj.

Ka të ngjarë të mos kemi mundësi për të dhënë shumë,

por mundemi gjithnjë të japim gëzim

që nxit nga një zemër valë dashurie.

Nëse në punën tuaj hasni vështirësi dhe e pranoni me gëzim,

me një buzëqeshje, në këtë, krahasuar me shumë gjëra të tjera,

do të shihni veprat tuaja të mira.

Dhe mënyra më e mirë për të treguar mirënjohjen tuaj

qëndron në të pranuarit e çdo gjëje me gëzim.

Po qetë të mbuluar me gëzim, gëzimi do të shkëlqejë në sytë tuaj

e në pamjen tuaj, në të folurit tuaj dhe në shpagimin tuaj.

Nuk do të arrini ta fshihni dot pasi gëzimi shpërthen.

Gëzimi është shumë ngjitës.

Kërkoni pra, të rrethoheni gjithnjë prej gëzimit

kudo që të shkoni.

Gëzimi duhet të jetë një nga engjëjt e jetës sonë.

është virtyt i një personaliteti zemërgjerë

Ndonjëherë është manteli që mbulon

një jetë sakrificash dhe vetëdhëniesh.

Një njeri që këtë dhunti posedon, shpesh arrin maja të larta

Shkëlqen si diell në gji të shoqërisë.

E Zoti ua ktheftë në dashuri gjithë dashurinë që keni dhënë

o gjithë gëzimin e paqen që keni mbjellur rreth jush,

nga njëra anë e botës në tjetrën.