Avokati i Thaçit ballafaqon dëshmitaren serbe me deklaratat e kaluara: Civilët serbë ishin të armatosur
Avokati i ish-presidentit Thaçi, Gregory Kehoe, e ka ballafaquar dëshmitaren e prokurorisë, Dragica Bozhaniq, me deklaratat e saj të mëparshme të cilat i ka dhënë në procese të tjera gjyqësore. Pas kësaj, ajo ka pranuar se civilët serb në fshatin e saj ishin të armatosur nga Serbia, para ngjarjes kur ajo thotë se UÇK kishte sulmuar banorët.
Ishte Kehoe avokati i vetëm nga mbrojtësit e katër të akuzuarve, i cili e ka intervistuar dëshmitaren e shtatëmbëdhjetë të prokurorisë.
Ai e ka pyetur atë rreth armëve dhe municionit që kishin serbët në fshatin e saj.
Ajo fillimisht ka thënë se autoritet serbe u kishin dhënë armë serbëve civil në Kosovë në një periudhë më të hershme se ngjarja e vitit 1998 për të cilin ajo ka dëshmuar para turpit gjykues në Hagë.
Avokati Kehoe: Kur gjërat u ndërlikuan në Kosovë në vitet ’90 a është e vërtetë që autoritet serbe ju dhanë armë civilëve nëpër fshatra?
Dëshmitarja Bozhaniq: Kjo ka ndodhur përpara, se në çfarë viti ka ndodhur kjo gjë nuk e mbaj mend, por nuk ka ndodhur atëherë, ka ndodhur më herët, nuk e di cili vit, por goxha më përpara sesa kanë ndodhur ngjarjet që përshkrova.
Avokati Kehoe: Por është fakt që burrat e fshatit tuaj kishin marrë armë nga Serbia, apo jo?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po.
Avokati Kehoe: Autoritet serbe i jepnin armë civilëve edhe në demonstrata, kështu ka qenë?
Dëshmitarja Bozhaniq: Jo në protesta, armët janë shpërndarë për burrat, mendoj se armët i janë shpërndarë secilit burrë, ndërkohë bashkëshorti im nuk kishte armë, nuk ju dha asnjë armë, sepse nuk dinte të përdorte, dhe djali im ishte shumë i vogël, as ai nuk ka marrë armë.
Sipas dëshmitares ka thënë se armët u ishin dhënë në kohën e demonstratave të shqiptarëve në Kosovë.
Avokati Kehoe: Ditën kur ndodhi incidenti, shumë prej serbëve në fshat erdhën te shtëpia juaj, apo?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po.
Avokati Kehoe: Kur ata erdhën në shtëpinë tuaj, ata kishin marrë me vete edhe armët që u kishin dhënë autoritet serbe, kështu?
Dëshmitarja Bozhaniq: Nuk e kam parë këtë.
Avokati Kehoe: Por ti e ke parë që ata kishin marrë pushkë apo armë me vete, e ke parë këtë gjë apo jo.
Dëshmitarja Bozhaniq: Nëse i kanë pasur me vete, i kanë pasur, por unë nuk i kam parë, vetëm kur filluan të shtënat, unë e mora vesh që ata kishin armë.
Avokati Kehoe: Kur filluan të shtënat ju e morët vesh qe burrat serb që ishin në shtëpinë tuaj kishin armë me vete, apo jo?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po.
Avokati Kehoe: Kur mbërritën në shtëpinë tuaj ata gjithashtu kishin municion dhe jelekë antiplumb, kështu?
Dëshmitarja Bozhaniq: Jo, Slaavica Bandiq kishte një jelek që e kishte veshur, por nuk ishte e armatosur, por kishte një jelek të veshur.
Avokati Kehoe: Ishte një jelek që kishte edhe municion?
Dëshmitarja Bozhaniq: Jo, jo, ishte një jelek ushtarak, por nuk kishte asnjë gjë në të.
Gjatë kësaj bisede, avokati Kehoe ka lexuar një dëshmi që Bozhaniq e kishte dhënë në Beograd në vitin 2011 ku ajo kishte theksuar se të gjithë banorët serbë që kishin shkruar në shtëpinë e saj një natë para incidentit, ishin të armatosur.
Avokati Kehoe: Gjykatësi në Beograd ju pyet, më tregoni burrat a kishin armë më vete, dhe përgjigja që ju jepni është ‘po kishin’. Nga i kishin gjetur armët, përgjigja, ‘burri im nuk kishte armë, por ai nuk ishte me ushtrinë, as djali im nuk kishte, ndërkohë Nevica ishte oficerë rezervë i policisë në Rahovec, në Xerxë, edhe axha im kishte armë, ata kishin armë’. Pastaj gjykatësi ju pyet kush i kishte armët, më thoni emrat? Ti thua ‘Nevica’, por tjetër kush kishte armë, Dhe ti thua, ‘Nevica kishte një armë që ishte dhënë nga forcat rezervë. Edhe fqinjët kishin disa armë’…Për të gjithë individët që të pyet kryegjykatësi në Beograd, nëse kishin armë me vete përgjigja që ju keni dhënë është ‘po, ata kishin armë me vete’.
Kjo është pohuar pastaj nga dëshmitarja.
Avokati Kehoe: Të gjithë këta persona kur mbërritën në shtëpinë tuaj me datë 17, të gjithë kishin armë me vete, apo?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po, por unë nuk i kam parë.
Avokati Kehoe: Atëherë nuk i ke treguar gjykatësit që nuk i ke parë armët.
Avokati Kehoe: Kur filloi shkëmbimi i zjarrit, u shtir në drejtim, të shtëpisë suaj nga shqiptarët dhe serbët ju përgjigjen zjarrit me zjarr, nga shtëpia juaj, po them që ka pasur shkëmbim zjarri. Ka qenë kështu apo jo?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po. Ata ishin të parët që hapën zjarr duke shtënë në drejtim të shtëpisë sonë, menjëherë pasi thërriten emrin e bashkëshortit tim, tha në gjuhën tonë, mos dilni, hapën zjarr menjëherë nga të gjithë drejtimet, pastaj kush shtiu me armë e kush nuk shtiu nuk e di, ne ishim në bodrum, ne gratë, ndërkohë burrat ishin në katin tjetër.
Avokati Kehoe: Pra u shi me armë, nga shqiptarët, por ka pasur kundërpërgjigje nga burrat që kanë qenë në shtëpinë tua?
Dëshmitarja Bozhaniq: Po
Ajo ka folur edhe për një grua, Petra Kostiq, që sipas saj i ka treguar që ishin rrethuar në fshatin e tyre nga fqinjët.
Gjatë këtij intervistimi, dëshmitarja ka thënë se i ka njohur njerëzit e përfshirë në incidentin për të cilin ka folur, sepse sipas saj, ata ishin nga i njëjti fshat.
Me këtë ka përfunduar dëshmia e saj dhe procesi gjyqësor do të vazhdojë me 28 gusht me dëshmitarin e radhës.
Në këtë proces gjyqësor deri tani janë dëgjuar shtatëmbëdhjetë dëshmitarë të ZPS-së, vetëm dy prej tyre pa masa mbrojtëse dhe në seanca të hapura për publikun.
Gjykimi ndaj Thaçit dhe të tjerëve ka nisur me 3 prill me deklaratat hyrëse ku të gjithë janë deklaruar të pafajshëm për akuzat për krime të pretenduara të luftës.
Ndërsa ndodhen në qendrën e paraburgimit në Hagë prej nëntorit të vitit 2020
Çka tha në Speciale dëshmitarja e 17-të në gjykimin kundër ish krerëve të UÇK-së
Dëshmitarja e shtatëmbëdhjetë kundër Thaçit dhe të tjerëve ka folur për periudhën e korrikut të vitit 1998 në komunën e Rahovecit. Ajo pretendon se UÇK kishte sulmuar familjen e saj dhe banorët përreth për t’i larguar nga shtëpitë e tyre e mbajtur pastaj të ndaluar, sipas saj, burrat veç e gratë veç. Dragica Bozhaniq ka thënë prej asaj periudhe nuk di asgjë për djalin dhe burrin e saj.
Në fillim të seancës, prokurori Cezary Michalczuk e ka pyetur dëshmitaren me kodin 00072 rreth deklaratave të saj të mëparshme.
Ai ka përmendur një intervistë të 16 dhjetorit të vitit 2016, 10 dhjetor 2005 dhe 17 korrik 2013.
Derisa ka bërë të ditur se në seancën përgatitore të mbajtur me këtë dëshmitare në korrik të këtij viti, prokuroi ka thënë se dëshmitarja ka pasur mundësi të bëjë korrigjime në deklaratat e saj.
Pas kësaj, prokuroi e ka pyetur atë nëse qëndron prapa atyre deklaratave dhe nëse do të përgjigjej njësoj sot para trupit gjykues, për çka dëshmitarja ka pohuar.
Prokurori Cezary Michalczuk ka kërkuar pranimin e deklaratave të mëparshme në bazë të rregullës 154.
Ai ka lexuar një përmbledhje të dëshmisë së kësaj dëshmitare, të cilën ka thënë se ua ka dërguar palëve më 14 gusht 2023.
“Në korrik të vitit 1998 Dragica Bozhaniq jetonte me familje në fshatin e saj në komunën e Rahovecit. Gjatë natës duke u gdhirë 18 korriku i vitit 1998, dëshmitarja dhe anëtarët e familjes, anëtarët e tjerë të komunitetit serb në fshatin e saj u sulmuan nga UÇK në banesat e tyre. Në mëngjesin e 18 korrikut 1998 serbët e fshatit të saj u dorëzuan, ju dorëzuan UÇK-së dhe i çuan me veturë në një fshat afër, ku mbërritën atje UÇK i ndau burrat nga gratë, te burrat ishte djali dhe bashkëshorti i dëshmitarit që çuan në bodrumin e një shtëpie ndërsa gratë ishin në të njëjtën banesë por në aktin e sipërm. Dëshmitarja dëgjonte që burrat serbë i rrihnin, dëshmitaren e morën në pyetje UÇK-së për kushëririn dhe djalin që kishin shërbyer në ushtrinë serbe”, ka lexuar ai.
Ajo ka thënë se bashkëshorti i saj ka qenë mësues dhe drejtor shkolle.
Sipas saj, ai nuk ka qenë asnjëherë në ushtri për shkak të një sëmundje me veshkë.
Dëshmitarja ka thënë se bashkëshorti i saj kishte raporte të mira me shqiptarët fshatit.
“Në mëngjesin e 19 korrikut të vitit 1998 ushtarët e UCK-së e çuan dëshmitaren të bashkëshorti që i dhanë një letër me shkrim dore që të ua jepte banorëve serbë të fshatit Zoqishtë, ku thuhej se duhet t’i dorëzoheshin UÇK-së, me atë rast kur e pa bashkëshortin dëshmitarja e pa që ai kishte mavijosje në fytyrë. Të njëjtën ditë, të gjitha gratë serbe nga fshati i dëshmitares u çuan me veturë nga ushtarët e UÇK-së për Zoqishtë, ku dëshmitarja u dha letrën që kishte dhënë bashkëshorti. Burrat serbë i mbajtën të ndaluar ku ishin, gratë i çuan në një manastir ku qëndruan dy ditë derisa filluan luftimet. Më pas UÇK i zhvendosu të gjithë civilët në Semetishtë, dhe i mbajti të ndaluar për një natë në shkollën e fshatit. Disa prej serbëve u morën në pyetje nga UÇK që ishte atje. Të nesërmen dëshmitarja dhe të ndaluarit tjerë u liruan nga Kryqi i Kuq. Dëshmitarja nuk e pa më kurr bashkëshortin dhe djalin”, ka lexuar prokuroi.
Pas kësaj, një person është përmendur në seancë private për të cilin, dëshmitarja ka thënë se është shoqëruar me familjen e saj.
Sipas saj, raporti me atë person ishte shoqëror dhe i njëjti u kishte vendosur edhe dritaret në shtëpinë e tyre të re.
Me të njëjtin person, dëshmitarja ka thënë se ishin marrë vesh që të ndihmonin njëri tjetrin në rast se do të ndodhte diçka në fshat.
“Ata na morën ne, na sulmuan nga data 17 duke u gdhirë 18 korriku, me 18 korrik na morën nga oborri dhe kur e pash këtë burrin u befasova sepse kishte pasur një marrëveshje përpara që ndryshe rënë dakord. Na morën, hynë në shtëpitë tona me forcë, kërkuan disa gjëra, nuk e dimë se çfarë, na thanë uluni në tokë, ne u ulëm, djalin ma plagosën, se hodhën granatë dore në shtëpi dhe ai u rrëzua, i ranë tullat në fytyrë, i plagosen dhe sytë, kur e pash unë fillova të qaj dhe nuk e dija çfarë të bëja”, ka thënë ajo.
Dëshmitarja ka thënë se bashkëshorti i saj shoqërohej me shumë me shqiptarët sesa me serbët.
Derisa ka folur për periudhën e korrikut të vitit 1998, dëshmitarja ka përmendur ndalimin që sipas saj u ishte bërë atyre.
“Askush nuk na ka thënë asgjë neve nga fshati jonë apo personave nga fshati tjetër, thjeshtë kanë thënë nuk ju kemi marrë me qëllim të ju vrasim sepse po të kishim dashur ta bënim këtë do ta bënim në oborrin tuaj. Megjithatë njerëzit vazhduan të mbaheshin të ndaluar në ato shtëpi”, ka thënë ajo.
Gjatë kësaj dëshmie, dëshmitarja ka thënë se ajo dhe gratë e tjera që sipas saj ishin të ndaluara, ishin liruar nga Kryqi i Kuq.
“Kjo ka ndodhur kur na kanë zënë herën e dytë sepse kanë qenë dy raste, hera ep arë kur e kam dhënë letrën e burrit tim, herën e parë që na kanë marrë, pastaj na kanë dërguar në manastir në Zeqishtë dy netë, pastaj natën e dytë në mëngjes, pas natës është sulmuar manastiri dhe një predhë ra fjetoren e manastirit, të gjithë dolën në oborr, një murg na tha duhet të dorëzoheshim, nxorën një çarçaf të bardhë si dhe një që po dorëzoheshim, përsëri nga kanë grumbulluar dhe nga manastiri na kanë çuar në qendër të fshatit, na kanë vendosur ne autobusë dhe nga aty në një fshat tjetër, në Semetishtë pra, duke kaluar përmes së njëjtës rrugë, qëndruam një ditë e një natë të tërë atje, u morëm në pyetje një nga një, ata ishin vazhdimisht rreth nesh, na ruanin gjithë natën, nuk guxonim të lëviznim dhe disa prej meshkujve u mbajtën gjithë natën, murgun e morën e mbajtën gjithë natën dhe në mëngjes fshihte duart që të mos i shihnim mavijosjet”, ka thënë ajo.
Gjatë kësaj dëshmie ajo ka përmendur edhe disa gra të tjera për njërën prej të cilave, Sllavica Banqiq, pretendon se i kishte parë burrat që mbaheshin të ndaluar në një bodrum.
“Po kjo ka qenë në fshatin Peqan, ajo arriti të shkonte atje, nuk kam kushtuar shumë vëmendje se merrja shumë ilaqe në atë kohë, ajo shkoj në bodrum dhe ka parë meshkujt, tha që ka pasur kashtë aty në tokë, të gjithë ishin të shtrirë në tokë, nuk kishin të drejtë të ngriheshin, ajo shkoj deri te dera dhe i pa që ishin aty. Ka parë burrin e vet aty, djalin tim, aty ishin tetë meshkuj nga fshati jonë”, ka thënë ajo.
Pas pyetjeve të prokurorisë, dëshmitarja është intervistuar edhe nga avokati i viktimave, Simon Laës.
Atij ajo i ka konfirmuar se nuk jeton më në Kosovë derisa ka theksuar se nuk do të kthehej në asnjë mënyrë, sipas saj, për shkak të asaj që ka kaluar .
Seanca po vazhdon me pyetjet e mbrojtjes së ish-presidentit Thaçi, avokatit Gregory Kehoe.
Dëshmitarja në gjykimin kundër Thaçit dhe të tjerëve po dëshmon pa masa mbrojtëse
Në Gjykatën Speciale në Hagë po vazhdon intervistimi i dëshmitarit të shtatëmbëdhjetë i Zyrës së Prokurorit të Specializuar. Ajo është Dragica Bozhaniq dhe po dëshmon pa masa mbrojtëse në seancë publike.
Trupi gjykues ka bërë të ditur se synojnë që dëshmia e saj të përfundojë sot.
Këtë dëshmi, Hashim Thaçi dhe Jakup Krasniqi po e përcjellin përmes video lidhjes nga qendra e paraburgimit, ndërsa Kadri Veseli dhe Rexhep Selimi janë të pranishëm në sallën e gjyqit.
Në këtë proces gjyqësor deri tani janë dëgjuar gjashtëmbëdhjetë dëshmitarë të ZPS-së, vetëm dy prej tyre pa masa mbrojtëse dhe në seanca të hapura për publikun.
Gjykimi ndaj Thaçit dhe të tjerëve ka nisur me 3 prill me deklaratat hyrëse ku të gjithë janë deklaruar të pafajshëm për akuzat për krime të pretenduara të luftës.
Ndërsa ndodhen në qendrën e paraburgimit në Hagë prej nëntorit të vitit 2020.